Kiracı, kira ile tutan, isti'car eden; "ecr" kökünden istif'âl babında ism-i fail. İslâm hukukunda kira akdi anlamına gelen icâre bir bedel karşılığında, menkul veya gayri menkul bir malın menfaatini temlik etmektir. Bu tarife göre, icâre günümüzde menkul veya gayri menkul kira akitlerini kapsadığı gibi, işi veya memurların işverenleriyle yaptıkları iş akdi, hizmet sözleşmesi gibi açıkça yapılmış sayılan sözleşmeleri de kapsamaktadır.
Kur'an-ı Kerim'de Şuayb(a.s.)'ın, Hz. Musa'yı koyun çobanlığı için kiralaması şöyle anlatılır: "O iki hanımdan biri: "Babacığım! Onu ücretle çalıştır. Çünkü o ücretle tuttuklarının en hayırlısı, güçlü ve güvenilir bir adamdır " dedi. Hanımların babası: "Bana sekiz yıl çalışman şartıyla seni bu iki kızımdan biriyle evlendirmek istiyorum. Eğer bunu on yıla tamamlamak istersen o da senden bir lütuf tur. Fakat seni zora koşmak da istemem. İnşaallah beni salihlerden bulacaksın' dedi" (el-Kasas: 28/26-27). Hadis-i şerifte de Hz. Musa'nın kendisini sekiz yıl süreyle Şuayb (a.s.)'ın emrine verdiği belirtilir (İbn Mâce, Ruhûn, 5).
2 gün önce
Kayıtlar
